Piet van der Veer 

Na de terugkeer van Berry naar Engeland werd de titel in het zwaargewicht vacant. In een zwaargewicht competitie, die zich in 1919 afspeelde in de Rotterdamse Circus Schouwburg, was het uiteindelijk de Rotterdammer Piet van der Veer die de titel naar zich toetrok om hem voorlopig niet meer af te staan.

Dat deed hij pas in 1933 en wel op vrijwillige basis, nadat hij een demonstratie gaf met de toenmalige wereldkampioen Primo Carner. Dat was tevens zijn laatste maal in de ring.
Hij was de eerste Nederlander die een gevecht leverde om een Europese titel; in 1923 en 1925 in Milaan met als tegenstander de Italiaan Ermino Spalla. Beide malen werd hij na twintig ronden verliezer op punten.

Een uitslag die beide malen zeer discutabel was.